Batang musmos na nagaral sa pribado

kinder garten na sa pagibig ay bago

tanong sa sarili’y “ano nga ba ito?”

tulad ba ito ng kending tig-pipiso?

Pagibig nung bata ay pansamantalang isinantabi

sa ngalan ng grado focus ang strategi

mga subject na tila baga’y minamani

abcdefg-hijk-elemenopi

Itong batang pilyo na napaka friendly

minsang nanghiram ng lapis pero di na sasauli

hanggang makahanap ng anghel na magpapatili

sa pusong mangmang, ang ngalan ay melody

Lab at pers sayt sakin pero lab is blind sa kanya

tila yata’y hindi niya ko nakikita

dahil ba sa kulay kong parang aeta

o baka naman sa baby face ko kaya siya nahihiya

Lumipas ang mga araw “hi hello” ang usapan

wala pang cellphone at facebook na pwedeng paggamitan

tila ba’y walang paraan para siya’y aking ligawan

sa bagal kong ‘to may chansa akong maagawan

Palapit na ang graduation hanggang tingin nalang ako

takot namang kausapin baka maisnab ako

e sino ba naman kasi ako

ang incoming first honor lang naman ang panlaban ko

Nagsipagtapos at nagmartsa na’t lahat lahat

at ako’y tuwang tuwa sa aking outstanding award

ngunit parang may kulang akong nararamdaman

ayun, si pers lab paalis na, di man lang ako nakapagpaalam

At iyon ang huling pagkakataon ko siyang nakita

ang anghel na nagbigay ng pers lab sa isang bata

at nagbigay ng melody sa pagibig ng makata

na nakaukit na sa aking puso hanggang sa aking ala-ala.

“Mahirap maging matanda. Wala nang mas matanda na titingin sa’yo.”

“Huwag mong ipakitang malungkot ka sa ibang tao kung wala kang balak mag-share ng problema. Para kang nag-alok ng hopia pero hindi mo naman ibibigay.”

“Hindi mo dapat iyakan ang nakaraan. Isipin mo, bakit nasa harap ang mata? Ito ay para lagi mong nakikita ang hinaharap.”

Nobita: Bakit maski isipin ko na kaya ko gawin ito, di ko pa rin makaya?

Doraemon: Simple lang yan! Kasi iniisip mo lang, hindi ka naniniwala!

Nobita: Doraemon, meron ka ba diyang gamit yung mapapasagot ko agad si Shizuka?
Doraemon: Meron.
Nobita: Ah pahiram ako!
Doraemon: Ayoko nga!
Nobita: Ang damot mo! Bakit naman?!
Doraemon: Kung tunay kang nagmamahal, hihintayin mo sya kahit gaano pa katagal.

at ang pinakagusto ko’ng quote ni Doraemon ay:

“Wag ka ng mag-isip at bigyan ng dahilan ang isip mo para isipin siya. Masaya ang buhay kaya mabuhay ka ng masaya. “